Kolano kinomana (zapalenie stawu rzepkowo-udowego) - przyczyny, objawy i leczenie

Małgorzata Florków / 25 grudnia 2019

Kolanem kinomana określa się zapalenie stawu rzepkowo-udowego. Przypadłość ta objawia się bólem kolana i trzaskami w kolanie. Objawy te nasilają się w chwili wykonywania przysiadu oraz wchodzenia po schodach. Leczenie tej uciążliwej przypadłości opiera się głównie na wzmacnianiu osłabionych mięśni. Poprzez wykonanie operacji możliwe jest usunięcie uszkodzonych tkanek.

Kolano kinomana (zapalenie stawu rzepkowo-udowego) - przyczyny, objawy i leczenie

Czym jest kolano kinomana?

Jest to zespół przeciążenia, który występuje w przednim przedziale stawu skokowego. W wyniku rozwoju stawu zapalnego obejmującego struktury kolana znajdujące się pomiędzy wewnętrzną częścią rzepki a przednią powierzchnią kości udowej, która do niej przylega. Struktury te tworzą staw rzepkowo-udowy, a jego dysfunkcja odpowiada za powstanie dolegliwości bólowych. To właśnie to miejsce narażone jest na największe przeciążenia podczas wykonywania wielu aktywności ruchowych np. aerobik.

Od kilku lat można zauważyć wśród społeczeństwa trend na bycie fit. Aktywizacja osób, które uprawiają znikomą aktywność fizyczną, a ich stawy kolanowe nie są wytrenowane do przyjmowania dużych obciążeń, prowadzi do ich przeciążenia.

Przyczyny powstania kolana kinomana

Główną przyczyną odpowiedzialną za rozwój zapalenia stawu rzepkowo-udowego są nieprawidłowości w budowie stawu kolanowego. To one przyczyniają się do zwiększonego zużywania bocznej krawędzi rzepki. W wyniku tego powstają zmiany degeneracyjne. Sytuacja ta skutkuje wystąpieniem charakterystycznego trzeszczenia w kolanie, a także strzelającego kolana.

Kolano kinomana może być również wynikiem dysbalansu napięcia niektórych części mięśnia czworogłowego uda, a także nadmiernego osłabienia siły przyśrodkowej tego mięśnia. Zapalenie stawu rzepkowo-udowego może by także spowodowane nadmiernym napięciem części bocznej mięśnia czworogłowego uda, które w połączeniu z przykurczami więzadłowymi może prowadzić do przyparcia rzepki.

Czynnikiem predysponującym do rozwoju zapalenia stawu rzepkowo-udowego jest częste przyjmowanie pozycji siedzącej, podczas której stawy kolanowe są zgięte. Tego typu sytuacja dotyczy zawodowych kierowców oraz osób prowadzących siedzący tryb życia. Nazwa tej przypadłości powstała na skutek kolejnego czynnika zwiększającego ryzyko wystąpienia zapalenia, jakim jest długotrwałe siedzenie w kinie bez możliwości wykonania wyprostów w stawie kolanowym.

Kolano kinomana dotyczy również kobiet chodzących często na szpilkach, ponieważ skutkuje ono brakiem możliwości wykonania pełnego wyprostu w stawie kolanowym, a także przeciążeniem stawu rzepkowo-udowego. Chodzenie na obcasach prowadzi do nadmiernego dociskania rzepki do kości udowej. Efektem tego jest zaburzenie odżywiania ww. stawu, co zwiększa ryzyko wystąpienia uszkodzeń.

Kolano kinomana dotyczy często osób aktywnych fizycznie, które wykonują duże liczby przysiadów, a także ćwiczą siłowo. Dolegliwości bólowe w kolanach są efektem nadmiernego obciążenia osiowego, przenoszonego przez staw np. podczas wykonywania ćwiczeń z wyciskaniem ciężarów nogami.

Objawy kolana kinomana

Większe występowanie przypadłości w postaci kolana kinomana można zauważyć u osób prowadzących siedzący tryb życia. Lekceważenie pierwszych objawów, a także nadmierne przeciążanie stawów kolanowych w wyniku długotrwałego przyjmowania pozycji siedzącej, w której kolana są ugięte, może skutkować wystąpieniem poważnych dolegliwości bólowych, a nawet przedwczesnego zwyrodnienia kolan.

Do charakterystycznych objawów kolana kinomana można zaliczyć:

- odczuwalne chrobotanie w kolanie np. podczas chodzenia,

- odgłosy trzeszczenia w kolanie w trakcie wykonywania ruchu,

- uciążliwy ból kolana podczas długotrwałego zgięcia stawu,

- wystąpienie bólu podczas wchodzenia po schodach.

Metody leczenia zapalenia stawu rzepkowo-udowego

W leczeniu kolana kinomana wykorzystuje się leczenie zachowawcze, a także operacyjne.

Pierwszy etap leczenia zachowawczego ma na celu zmniejszenie dolegliwości bólowych w kolanie i walczenie stanu zapalnego w stawie. Podczas tego procesu pomocna może być krioterapia, stosowana miejscowo na chore tkanki. W kolejnych etapach lekarz skupia się na wzmocnieniu osłabionych mięśni, rozciągnięciu przykurczonych struktur mięśniowo-więzadłowych, a także może zalecić terapię punktów spustowych. Leczenie zachowawcze polega także na stosowaniu kinesiotapingu.

Pomocne w procesie leczenia kolana kinomana mogą być także prądy przeciwbólowe oraz przeciwzapalne, fale uderzeniowe, laseroterapia, magnoterapia, a także głęboka stymulacja. W poważniejszych przypadkach lekarz może wdrożyć leczenie NLPZ polegające na stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

W sytuacji, gdy leczenie zachowawcze nie przyniosło oczekiwanych efektów, lekarz może zalecić wykonanie artroskopii kolana, która pozwala na usunięcie patologicznie rozrośniętych tkanek. Dzięki niej lekarz ma możliwość wygładzenia powierzchni stawowej, która została uszkodzona w wyniku choroby. Atroskopia kolana daje możliwość wykonania plastyki elementów więzadłowych. Po przeprowadzonym zbiegu kluczem do sukcesu jest rehabilitacja.

Jak zapobiec chorobie?

W celu zapobiegania powstania kolana kinomana konieczne jest unikanie sytuacji przeciążeniowych oraz takich, które nadmiernie obciążają staw np. podczas ćwiczeń na siłowni. Kluczowym elementem profilaktyki jest odpowiednia regeneracja, a także odpoczynek stawów kolanowych po dużym obciążeniu.