Szkarlatyna

Patrycja Deja / 5 maja 2016

Szkarlatyna (płonica) bardzo często jest mylona przez lekarzy z silną alergią, gdyż w początkowej fazie objawy choroby nie są jednoznaczne. Jenak prawidłowa diagnoza jest bardzo ważna, gdyż nieleczona szkarlatyna może być przyczyną groźnych i przewlekłych powikłań. Chorobę wywołuje paciorkowiec typu A, dlatego też zawsze, kiedy występują wątpliwości czy jest to szkarlatyna, warto zrobić wymaz z gardła stwierdzający obecność paciorkowca, lub jej brak w przypadku innych schorzeń.

Szkarlatyna

Objawy szkarlatyny:

Do najczęściej spotykanych i bardzo typowych objawów szkarlatyny występujących u większości chorych należą:

  • - nocne bóle głowy;
  • - złe samopoczucie;
  • - ogólne rozbicie organizmu;

Objawy te w początkowej fazie są często mylone z uczuleniem lub silną alergią, dlatego też bardzo ważna jest obserwacja osoby chorej, gdyż wraz z rozwojem choroby pojawiają się kolejne bardziej jednoznaczne objawy tej choroby, do których należą:

  • - bóle brzucha bardzo często połączone z nudnościami i wymiotami;
  • - wysoka gorączka dochodząca do 39, a nawet 40 stopni;
  • - ból gardła, gdyż w czasie choroby jest ono mocno zaczerwienione z włoskowatymi wybroczynami;
  • - powiększone węzły chłonne na szyi;
  • - wysypka.

Jak rozpoznać szkarlatynę:

U chorych na szkarlatynę można zaobserwować powiększone i przekrwione migdałki, język jest pokryty grubym, białym lub białoszarym nalotem. Kiedy nalot znika, w jego miejscu pojawiają się widoczne gołym okiem czerwone brodawki, a język nabiera koloru malinowego, kolor malinowy jest uważany za jeden z głównych symptomów szkarlatyny, jednak nie zawsze u chorych dochodzi do zmiany barwy języka. W przebiegu szkarlatyny można również zaobserwować powiększone i bolesne węzły chłonne na szyi (są to niewielkie, uciekające spod palca guzki), które po wyleczeniu choroby powracają do dawnego rozmiaru i są niewidoczne. Do trzech dni od wystąpienia wyżej opisanych objawów pojawia się u chorych na szkarlatynę wysypka. Jest to czerwona lub szkarłatna kaszka, lub w niektórych przypadkach niewielkie wybroczyny przypominające nakłucia. Wysypka występuje na tułowiu, kończynach górnych i dolnych, a także na partiach ciała, w których naturalnie temperatura jest wyższa (zgięcia rąk, nóg, pachwiny). Wysypka zmienia się wraz z rozwojem choroby, z początku niewielkie plamki, lub krostki zlewają się w jedną dużą plamę. Kolejnym charakterystycznym objawem szkarlatyny jest rumień na twarzy omijający nos i okolice ust, gdzie skóra ma normalny kolor.

Szkarlatyna u dorosłych - myląca wysypka

O ile u większości chorujących na szkarlatynę dzieci i nastolatków choroba przybiera typową wysypkę i a jej objawy są jednoznaczne, to w przypadku osób dorosłych wysypka występuje często jako duże wypukłe wykwity, charakterystyczne dla stanów alergicznych, dlatego też szkarlatyna w łagodnym jej przebiegu u osób dorosłych może być mylona z silnym uczuleniem. Pomocny wówczas w prawidłowej diagnozie jest rumień występujący na twarzy.
Wysypka u chorych na szkarlatynę ustępując, charakterystycznie złuszcza się najpierw na twarzy potem na tułowiu i w ostatniej fazie z kończyn górnych i dolnych.

Leczenie szkarlatyny

Leczenie szkarlatyny powinno się rozpocząć zaraz po rozpoznaniu choroby, dlatego zawsze podejrzewając szkarlatynę, należy wybrać się do lekarza, gdyż konieczne jest przyjęcie antybiotyku:
fenylometylopenicylina, cefalosporynami, makrolidami, które należy przyjmować od 10 do 14 dni, podczas których zaleca się leżenie w łóżku, gdyż szkarlatyna bardzo osłabia cały organizm, po co najmniej tygodniowym leżeniu w łóżku zaleca się kolejny tydzień, podczas którego chory odzyskuje siły, dlatego też niewskazane jest wysyłanie dziecka do szkoły czy przedszkola tuż po zakończeniu terapii antybiotykowej.

Szkarlatyna – nie wywołuj epidemii !!!

Szkarlatyna jest chorobą zakaźną przenoszoną drogą kropelkową poprzez bezpośredni kontakt z zakażonych lub z przedmiotami, które uprzednio dotykał chory, dlatego też lekarze zalecają izolację każdej osoby chorej i z podejrzeniem szkarlatyny, gdyż w przypadku tej choroby bardzo łatwo wywołać epidemię poprzez niefrasobliwość chorych.

Nawrót szkarlatyny - Na szkarlatynę nie zdobywamy odporności

Na szkarlatynę może ponownie zachorować osoba, u której leczenie było przeprowadzone nieprawidłowo, lub w jej otoczeniu jest niechorujący na szkarlatynę nosiciel paciorkowca A, wówczas lekarz zaleca pobranie wymazu z gardła u wszystkich domowników i odpowiednią terapię antybiotykową w przypadku wykrycia nosiciela.

Powikłania po szkarlatynie

Do najgroźniejszych powikłań po szkarlatynie należą;

  • - gorączka reumatyczna atakująca serce, powodująca liczne nabyte wady serca;
  • - kłębuszkowe zapalenie nerek;
  • - zapalenie stawów.

Uwaga nie bagatelizuj żadnych z wyżej wymienionych objawów, jeśli podejrzewasz szkarlatynę u siebie, lub swojego dziecka natychmiast zgłoś się do lekarza, gdyż ta choroba wymaga natychmiastowego leczenia i łatwo nią zarazić inne osoby.